Ik ben mijn vakantie foto’s aan het uitzoeken en ben weer even terug in IJsland. Het gevoel dat ik kreeg toen ik besefte dat ik door een landschap reed, dat volledig is gevormd door lava, rivieren en ijs komt weer terug in mijn lijf. Brute kracht die het land heeft gevormd tot (op sommige plekken) een soort sprookjesachtig landschap. En wij als mens mogen daar dan onderdeel van zijn. Dat is precies waarom ik zo gek ben op de natuur en buiten zijn.

De natuur ‘is’

De mooiste landschappen die ik gezien heb in IJsland bestonden o.a. uit gletsers die over honderden jaren gevormd waren. Watervallen die bijzondere vormen hadden of jaren lang hebben moeten zoeken naar een weg naar beneden. Ijsblokken die van een gletser afgebroken zijn en nonchalant door het kanaal drijven. Geen gehaast en snel werk dus. Maar verschillende processen die op een hun tempo iets prachtigs gevormd hebben. Elke grote waterval en elke gletser is ooit begonnen met die eerste druppel of sneeuwvlok. En dat heeft jaren (lees: eeuwen) geduurd. En het mooie is, de natuur houdt geen rekening met wat wel of niet ‘handig’ is. Sterker nog, de natuur denkt niet na zoals wij mensen dat kunnen. De natuur gaat gewoon. Het is er gewoon. En het oordeelt niet.

De natuur als leermeester

Ik denk dat wij als mensen in deze snelle maatschappij nog veel kunnen leren van de natuur. Mij heeft het in elk geval aan het denken gezet. Bijvoorbeeld het besef dat het ‘zijn’ zoals de natuur dat kan enorm veel rust mee brengt. Het feit dat er in de natuur geen oordeel en verwachtingen zijn, maakt dat ik er uren van kan genieten en er onderdeel van wil ( en mag!) zijn. En ook diezelfde natuur kan je een spiegel voorhouden. Want zelfs als zo’n grote sterke rivier niet de juiste route neemt en bijvoorbeeld niet beneden komt, vormt het zich tot een prachtig bergmeer. Van fouten kun je leren en fouten kun je dus ook om zetten in iets positiefs. Want ook door die massa van inmiddels opgedroogde lava, komen de bloemetjes weer naar boven. En groeit er weer nieuw leven. De natuur heeft geen haast en alles gaat zoals het op dat moment gaat. Volledig in het hier en nu. Geen voorop gezet doel, maar leven in het moment. Heerlijk toch!?

Dankbaar

Ik heb mij 2,5 week mogen bewegen door een enorm mooie omgeving. Het geeft een dankbaar gevoel dat de natuur al die pareltjes neerlegt. Ons blij kan maken met de verre uitzichten en mooiste rotsformatie. Dankbaar dat ik als mens deel uit mag maken van dit geheel. Vooral de grootheid van alles wat ik gezien heeft, heeft mij doen beseffen dat ik maar een klein onderdeel ben van alles wat de natuur en deze wereld ons te bieden heeft. En het heeft mij nog enthousiaster gemaakt dat ik deze liefde voor de natuur en deze omgeving waarin geen oordelen en verwachtingen zijn met mijn cliënten mag delen. Dus loop jij binnenkort met mij mee? Wie weet voel jij dan diezelfde dankbaarheid.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Menu